Ervellaca: Planta leguminosa

A ervellaca (Vicia sativa) é unha planta da familia Fabaceae (antes Leguminosae).

Ervellaca
Ervellaca: Etimoloxía, Descrición, Distribución e hábitat
Plantas de Vicia sativa con flores de diferentes cores.
Clasificación científica
Reino: Plantae
División: Fanerógama Magnoliophyta
Clase: Dicotiledónea Magnoliopsida
Subclase: Rosidae
Orde: Fabales
Familia: Fabaceae (=Leguminosae)
Subfamilia: Faboideae
Tribo: Fabeae
Xénero: Vicia
Especie: V. sativa
Nome binomial
Vicia sativa
L., Sp.Pl., 2: 736, 1753 [1]

Ao igual que moitas outras especies da familia, é capaz de fixar nitróxeno da atmosfera mediante unha simbiose, nas súas raíces, con bacterias do xénero Rhizobia.

Medra en zonas de cultivo como má herba, nitrificando os solos sobre os que medra e o aproveitamento principal desta planta radica no seu uso como fertilizante verde ou coma forraxe gandeira aportando aos animais unha cantidade importante de proteínas.

Etimoloxía

  • Vicia: nome xenérico que deriva do grego βίχος, -ον, bíkos, bíkion, latinizado vĭcĭa, - ae, a ervellaca ou veza (Vicia sativa L., principalmente).
  • sativa: epíteto latino que significa "cultivada".

Descrición

Ervellaca: Etimoloxía, Descrición, Distribución e hábitat 
Ervellaca fritida.

Planta herbácea anual erecta ou rubideira hirsuta ou glabrescente de 30 a 80 cm de altura, con talos ascendentes máis ou menos angulosos. Follas paripinnadas, de 1 a 8 pares de folíolos, pecioladas e con estípulas lanceoladas, as follas finalizan nun gabián ramificado que axuda a rubir á planta. As flores agrúpanse en inflorescencias sentadas cunha ou dúas flores cun pequeno pedicelo de 2 mm; as flores posúen un cáliz actinomorfo formado por 5 sépalos soldados formando un tubo que termina con 5 dentes estreitos e triangulares, máis longos ca o tubo. Posúe unha corola papilionácea, zigomorfa, formada por cinco pétalos ceibos de cor violeta a vermella púrpura. O androceo formado por nove estames unidos na base e un separado, todos eles con anteras oblongas. O xineceo ten un ovario glabro ou seríceo cun guecho de pelos. Os froitos son legumes coas marxes pilosas e cun número variábel de sementes no seu interior (de 4 a 9).

Citoloxía

  • 2n=12

Distribución e hábitat

Ervellaca: Etimoloxía, Descrición, Distribución e hábitat 
Ervellaca e formiga

Orixinaria do centro e sur de Europa e da conca mediterránea. Na Península Ibérica aparece espontaneamente en case todo o territorio. O seu cultivo espallouse por todo o planeta. Aparece en Galicia.

Medra en zonas de cultivo e herbeiras, en solos nitrificados dende o nivel do mar ata os 1000 m. de altitude.

Cultura

Pode establecerse como cultura monófita, mais aconséllase sementar a ervellaca cun cereal (avea, orxo) ou unha gramínea pratense (herba de Vigo) que exercen de arxón. Cultívase de preferencia en secaño, en diferentes épocas do ano. As variedades de outono seméntanse nesa estación e colléitanse a finais da primavera (maio-xuño). As variedades de primavera, axeitadas para áreas de invernos rigurosos, seméntanse a inicios da primavera e completan o seu ciclo no verán. Finalmente, nalgúns regadíos cálidos (val do Ebro) seméntase a ervellaca no verán, logo de apañar o cereal, e ségase cando a masa vexetativa é importante, a inicios do inverno, para dar en verde aos animais.

No seu uso forraxeiro, seméntase densamente, 250 kg/ha (se o cultivo é de secaño a dose de sementeira redúcese polo menos á metade). Pola contra, cando se sementa para semente, necesítase menor cantidade a usar; senón, o culivo ha ser moi vexetativo, e haberá menos flores e menor produción de semente.

Despois de sementar recoméndase pasar lixeiramente un rolo para suavizar a sucada de sementeira, e permitir o correcto paso da colleitadora. Unha vez sementado, cómpre vixiar uns días para disuadir as pombas e outras aves que poden comer a semente.

Ecoloxía

  • Luz: penumbra.
  • Temperatura: zonas moi cálidas.
  • Continentalidade: intermedia.
  • Humidade: solos de moderadamente secos a húmidos.
  • Acidez: pH entre 5,5 e 8.
  • Nitróxeno: solos pobres ou lixeiramente ricos en nitróxeno.

Historia

Forma parte da dieta humana dende a antigüidade por restos carbonizados atopados en sitios no Neolítico, en Siria, Turquía, Bulgaria, Hungría e Eslovaquia. Tamén se atopaba no Antigo Exipto e na Idade de Bronce en Turkmenistán e Eslovaquia. A definitiva evidencia de cultivo atópase só nos tempos da Antiga Roma.

Taxonomía

Vicia sativa foi descrita por Carl von Linné e publicado en Species Plantarum, vol. 2: 736 en 1753.

    Táxones infra-específicos aceptados
  • Vicia sativa var. abyssinica (Alef.) Baker
  • Vicia sativa subsp. amphicarpa (Dorthes) Asch.
  • Vicia sativa subsp. consobrina (Pomel) Quézel & Santa ex Greuter & Burdet
  • Vicia sativa subsp. cordata (Hoppe) Asch. & Graebn.
  • Vicia sativa subsp. incisa (M.Bieb.) Arcang.
  • Vicia sativa subsp. macrocarpa (Moris) Arcang.
  • Vicia sativa subsp. nigra (L.) Ehrh.
  • Vicia sativa var. platysperma Barulina
  • Vicia sativa subsp. sativa L.
  • Vicia bacla Moench
  • Vicia communis Rouy
  • Vicia cornigera Chaub.
  • Vicia cosentini Guss.
  • Vicia cuneata Gren. & Godr.
  • Vicia erythosperma Rchb.
  • Vicia glabra Schleich.
  • Vicia globosa Retz.
  • Vicia intermedia Viv.
  • Vicia leucosperma Moench
  • Vicia macrocarpa (Moris) Bertol.
  • Vicia maculata Rouy
  • Vicia melanosperma Rchb.
  • Vicia morisiana Boreau
  • Vicia nemoralis Boreau
  • Vicia notota Gilib.
  • Vicia pallida Baker
  • Vicia pimpinelloides Mauri
  • Vicia sativa subsp. terana (Losa) Benedi & Molero
  • Vicia terana Losa
  • Vicia vulgaris Uspensky

Nomes vernáculos

Galego: ervellaca, brenza, herba da fame, nichela, veza. Marcial Valladares Núñez no seu Diccionario gallego-castellano (1884) chámalle hèrba d'a fame ou herbellaca. Outros nomes son: arvellaca, verza, leriquia, liriquia, livica, herba do crego e pan do cuco.

Notas

Véxase tamén

Ligazóns externas

Tags:

Ervellaca EtimoloxíaErvellaca DescriciónErvellaca Distribución e hábitatErvellaca CulturaErvellaca EcoloxíaErvellaca HistoriaErvellaca TaxonomíaErvellaca Nomes vernáculosErvellaca NotasErvellaca Véxase taménErvellacaFabaceaeLeguminosae

🔥 Trending searches on Wiki Galego:

Timothée ChalametSabuguido, Vilariño de ConsoIndonesiaThe Chronicles of NarniaKylian MbappéTorrada (doce)Mila KunisXXX edición dos Premios GoyaCarmen Rodríguez DacostaMax VerstappenIsabella BirdStoffel VandoorneNvidiaNoruegaRocío JuradoLevantamento Kerenskii-KrasnovQuiralidade (química)DactiliaSionismoGuerra civil rusaFentoNADPHAnguíaForo (contrato)Músculo deltoideVilar de BarrioQuenllaCarotenoSegunda República EspañolaCorallium rubrumVíctor DupláVienaMySQLCobra viperinaQuenyaÁcido behénicoBacillus thuringiensisSelenaOxalacetatoReal Academia GalegaVoo 140 de China AirlinesTAG HeuerJoe BidenCarneiro (molusco)ApodiformesAnxo (cristianismo)EvoluciónPedro I do BrasilTranslocase da membrana internaÁcido nonacosílicoForróProteína ATMInternational Statistical Classification of Diseases and Related Health ProblemsMaruca do MediterráneoChrysolina graminisAs Pontes de García RodríguezThe BeatlesGran Premio de Singapur de 2018ClanGlobósidoXinzo de LimiaStephen Blair HedgesNiccolò MachiavelliGran Premio do Brasil de 2018Mundial de Fútbol de 2022Steven AdamsHibernia (personificación)Maroon 5Teatro de EpidauroMonterreiColumbiformesGlándula suprarrenalAsemblea Xeral de IowaLophiiformes🡆 More