B’ e aibidil Laidinneach neo aibidil Ròmanach an aibidil as cumanta san t-saoghal. Thòisich e leis na Ròmanaich, a’ tighinn à freumhan ann am Muir Meadhan-Tìre-an-Ear.


Uaine dorcha: Aibidil Ròmanach

A, B, C, E, F, G, H, I, J, K, L, M, N, O, P, Q, R, S, T, U, V, W, X, Y, Za, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k, l, m, n, o, p, q, r, s, t, u, v, w, x, y, z


Litrichean sònraichte

  • Þ, þ - Thorn (Angla-Sagsais, Fàrothais, Innis-Tìlis, Seann-Lochlannais)
  • ß – Es-zet (Gearmailtis)
  • Ð – Eth (Angla-Sagsais, Fàrothais, Innis-Tìlis, Sean-Lochlannais)
  • Œ, œ
  • Æ, æ
  • ə – Schwa, mar ann an casan.
  • "Mullach" no circumflex – ^ - air a chleachdadh ann an Fhraingis agus Cuimris.
  • Cedilla - ç
  • Háček – ˇ - air a chleachdadh air connragan agus "e" ann an Seacais.
  • Macron - ¯
  • Sràc gheur - ´ - air a chleachdadh ann an Gaeilge.
  • Sràc mhall (no fada) – ` - air a chleachdadh anns a' Ghàidhlig
  • Tilde – ~ - air a chleachdadh air fuaimreag ann am Portagailis, agus air “n” ann an Spàinntis
  • Umlaut – ¨ - air a chleachdadh air fuaimreagan anns a’ Ghearmailtis, na cànanan Lochlannach 7c.