Еўрапейскі Суд

Еўрапейскі суд з’яўляецца вышэйшай судовай інстанцыяй у Еўрапейскім Саюзе ў пытаннях Заканадаўства Еўрапейскага саюза.

Як частка Суда ЕС інстытут быў заснаваны для інтэрпрэтацыі заканадаўства ЕС і забяспечэння яго аднастайнага прымянення ва ўсіх дзяржавах-удзельніцах ЕС. Суд быў заснаваны ў 1952 годзе і знаходзіцца ў Люксембургу.

Еўрапейскі Суд варта адрозніваць ад Еўрапейскага суда па правах чалавека.

Гісторыя

Суд быў створаны ў 1952 годзе па Парыжскай дамове (1951) як частка Еўрапейскага ад'яднання вугля і сталі. Ён быў створаны з сямі суддзяў, што дазваляла прадстаўляць кожную з шасці дзяржаў-удзельніц. Няроўная колькасць суддзяў складалася ў выпадку нічыёй. Адзін суддзя прызначаўся ад кожнай дзяржавы-удзельніцы і сёмы суддзя пераменна прызначаўся адной з «вялікіх дзяржаў-удзельніц" (Германія, Францыя і Італія). У 1993 годзе быў ратыфікаваны Маастрыхцкі дагавор, і ствараны Еўрапейскі Саюз. Суд не змяніў сваю назву ў адрозненні ад іншых устаноў. З уступленнем у сілу Лісабонскага дагавора суд у 2009 годзе памяняў назву на цяперашнюю.

Склад Суда

Суд складаецца з 27 суддзяў (па адным з дзяржаў-членаў) і васьмі генеральных адвакатаў. Яны прызначаюцца на шасцігадовы тэрмін, які можа быць падоўжаны. Любыя тры гады абнаўляецца палова складу суддзяў. У сілу звычаю з моманту ўстановы Еўрапейскага Ад'яднання дзейнічае правіла «адно краіна - толькі адзін суддзя». Яно патрэбна для таго, каб у складзе Суда меліся прафесіяналы прававых сістэм усіх дзяржаў-членаў Аб’яднання. Ніцкая дамова ўвяла дадзенае правіла ў норму першаснага права ЕС. У адпаведнасці арт. 221 Дагавора аб Еўрапейскай асацыяцыі: «Суд уключае па адным суддзі ад кожнай дзяржавы-удзельніцы".

Старшыня Суда

Важную ролю ў кіраўніцтве Суда іграе яго Старшыня. Ён выбіраецца самімі суддзямі метадам тайнага галасавання абсалютнай большасцю галасоў тэрмінам на тры гады. У выпадку, калі ніхто з кандыдатаў не абярэ абсалютнай большасці галасоў, праводзіцца другі тур, па выніках якога лічыцца абраным той кандыдат, які атрымаў адносную большасць галасоў. Сташыня Суда старшынствуе на планарных пасяджэннях Суда, размяркоўвае заняткі паміж палатамі і прызначае суддзю-дакладчыка. На сеняшні час пасаду Старшыні Суда займае прадстаўнік Грэцыі Васіліяс Скаурыс.

Спіс Старшыняў Суда

# Час кіраўніцтва Старшыня Дзяржава
1952–1958 Масіма Пілоцці Еўрапейскі Суд  Італія
1 1958–1964 Андрэас Маціас Доннер Еўрапейскі Суд  Нідэрланды
2 1964–1967 Чарлз Леон Хамес Еўрапейскі Суд  Люксембург
3 1967–1976 Роберт Лекурт Еўрапейскі Суд  Францыя
4 1976–1980 Ханс Кутшер Еўрапейскі Суд  Германія
5 1980–1984 Жозэ Мертенс де Вілмарс Еўрапейскі Суд  Бельгія
6 1984–1988 Джон Макензі-Сцюарт Еўрапейскі Суд  Вялікабрытанія
7 1988–1994 Оле Д'ю Еўрапейскі Суд  Данія
8 1994–2003 Джіл Карлас Радрыгес Іглесіяс Еўрапейскі Суд  Іспанія
9 2003-па сеняшні час
Час мандату сканчваецца 31 кастрычніка 2014
Васіліяс Скаурыс Еўрапейскі Суд  Грэцыя
Крыніца: The Presidents of the Court of Justice. European NAvigator.


Месцазнаходжанне Суда

Усе судовыя органы ЕС знаходзяцца ў Люксембургу, асобна ад палітычных інстытутаў у Бруселі і Страсбургу. Суд знаходзіцца ў будынку Пале, які ў цяперашні час пашыраецца, у раене Кірхберг Люксембурга.

Люксембург быў абраны ў якасці папярэдняга месцазнаходжання Суда 23 ліпеня 1952 года. Яе першае пасяджэнне адбылося 28 лістапада 1954 года ў будынку, вядомым як Віла Вобан, і працягвалася да 1959 года, калі Суд пераехаў у будынак Кот д'Эйх, а потым у будынак Пале ў 1972 годзе. У 1965 годзе дзяржавы-чудзельніцы абралі Люксембург у якасці пастаяннага знаходжання Суда. Будучыя судовыя органы (Суд агульнай юрысдыкцыі і Трыбунал грамадзянскай службы) павінны былі таксама размяшчаецца ў горадзе.  Рашэнне было пацверджана на пасяджэнні Савета Еўрапейскага Саюза ў Эдынбургу ў 1992 годзе.

Спасылкі

Tags:

Еўрапейскі Суд ГісторыяЕўрапейскі Суд Склад СудаЕўрапейскі Суд Старшыня СудаЕўрапейскі Суд Спіс Старшыняў СудаЕўрапейскі Суд Месцазнаходжанне СудаЕўрапейскі Суд СпасылкіЕўрапейскі Суд1952Еўрапейскі СаюзЛюксембургСуд Еўрапейскага саюза

🔥 Trending searches on Wiki Беларуская:

Павятовы соймікЧабор звычайныАлесь ДударСвятлана Міхайлаўна ЛясовічТрэці рэйхПрыказкаЖыве Беларусь!Міхаіл БачылаПланетаНіжняя сківіца29 красавікаЗнак бядыГерманіяУладзіслаў ВазаАляксандр Рыгоравіч ЛукашэнкаДзень ВоліДзятлаваСезон 2004 ЖФК Універсітэт-Дзвіна ВіцебскНапады на пасольства Лівіі ў МінскуРэч ПаспалітаяМарыэль ГуашэльВалянцін Паўлавіч ТаўлайЗянон ПазнякКалядыСерыя тарнада на поўдні даліны Місісіпі (2023)39Эштан КутчэрАлесь Мікалаевіч КарлюкевічКіеўскае дзяржаўнае харэаграфічнае вучылішчаІталіяМаскоўскі дзяржаўны будаўнічы ўніверсітэтКостшынГрунвальдская бітваПаўстанне 1863—1864 гадоўФранцыск СкарынаЯпоніяПаўлінкаЛекавыя расліныГерб ЛітвыXMPPМаксім БагдановічНаталля Аляксееўна АрсенневаРэпрадуктыўная сістэма чалавекаПалессеКірыла ТураўскіІнтэрнэтЕва ВежнавецФінляндыяЯгайлаКатастрофа Boeing 737 ля ДжакартыБарань (Барысаўскі раён)ПрасніцаТунісПавел Аляксандравіч ХарланчукВасіль Савіч Гарбацэвіч1918ТэкстАперацыя «Цыклон»Сарган II6Наталля Уцелеўна АрынбасараваЭнцыклапедыяСмальяныРадыё Свабодная Еўропа/Радыё СвабодаВітаўтАўтамагістраль ВолгаНасельніцтва БеларусіБеларускія імёныКлаўдзій Сцяпанавіч Дуж-ДушэўскіЛявон ВольскіЗямля пад белымі крыламіГрэцыя🡆 More