Steve Vai: Amerykański gitarzysta, kompozytor, producent muzyczny

Steven Siro Vai (ur.

6 czerwca 1960 w Nowym Jorku) – amerykański wirtuoz gitary, kompozytor, a także producent muzyczny. Trzykrotny zdobywca nagrody Grammy (oraz 9 nominacji). Przyznaje się do inspiracji twórczością Jimiego Hendriksa. Uczeń Joego Satrianiego i absolwent Berklee College of Music. Założyciel fundacji Make A Noise, corocznie przydzielającej stypendia dla gitarzystów i innych muzyków szukających finansowego wsparcia. Od połowy lat 80. XX w. jest inspiracją dla wielu instrumentalistów na całym świecie.

Steve Vai
Ilustracja
Steve Vai (2023)
Imię i nazwisko

Steven Siro Vai

Data i miejsce urodzenia

6 czerwca 1960
Nowy Jork

Instrumenty

gitara akustyczna, gitara elektryczna, gitara siedmiostrunowa, gitara dwunastostrunowa, gitara bezprogowa

Gatunki

rock instrumentalny, heavy metal, hard rock, fusion, jazz

Zawód

wokalista, gitarzysta, kompozytor, producent muzyczny

Aktywność

od 1980

Wydawnictwo

Favored Nations, Relativity Records, Urantia Records, Akashic Recors, Epic Records

Powiązania

G3, Joe Satriani

Zespoły
Frank Zappa (1980–1982)
Alcatrazz (1984–1985)
David Lee Roth Band (1985–1989)
Whitesnake (1989–1991)
Strona internetowa

W 2004 roku muzyk został sklasyfikowany na 53. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów heavymetalowych wszech czasów według magazynu Guitar World.

Początki

Od początku Steve przejawiał fascynację muzyką Franka Zappy. W roku 1978 postanowił wysłać Zappie opracowane własnoręcznie transkrypcje jego solówek. Ten zaprosił go na spotkanie i był pod takim wrażeniem gry młodego Vaia, że włączył go do zespołu. Steve mógł pokazać swój talent w takich utworach jak „Moggio” i „Stevie’s Spanking”. Jeździł z Zappą także w trasy koncertowe i podpatrywał muzyków na scenie wiele się przy tym ucząc. Wraz z nim nagrał 6 płyt (1980–1984).

Kariera

Po opuszczeniu zespołu Zappy w 1982 roku Vai przeniósł się do Kalifornii, gdzie nagrał swój pierwszy solowy album zatytułowany Flex-Able (1984) i występował w kilku formacjach. W 1985 roku zastąpił Yngwie Malmsteena w zespole Alcatrazz Grahama Bonneta, ale nie pozostał w nim długo. Zdążył jednak nagrać album Disturbing the peace.

Jeszcze w tym samym roku Steve dołączył do grupy byłego frontmana formacji Van Halen, Davida Lee Rotha. Nagrał z nią dwa albumy: Eat’em And Smile oraz Skyscraper. Jako że Roth prowadził wówczas publiczną walkę na słowa z byłymi członkami Van Halen, opinia zaczęła porównywać ówczesnego gitarzystę z jego zespołu – Steve’a z liderem i gitarzystą konkurencyjnej grupy – Eddiem Van Halenem.

W 1989 roku Steve dołączył do zespołu Whitesnake byłego wokalisty Deep Purple, Davida Coverdale’a zastępując dotychczasowego gitarzystę Adriana Vandenberga, po tym jak ten został kontuzjowany krótko przed sesją nagraniową do nowej płyty. Współpraca zaowocowała albumem Slip Of The Tongue. Po opuszczeniu Whitesnake Vai poświęcił się solowej działalności. Począwszy od wydanego w 1990 roku albumu Passion and Warfare, wydaje kolejne płyty i koncertuje po całym świecie.

Steve Vai: Początki, Kariera, Instrumentarium 
Steve Vai podczas swojego solowego występu
Steve Vai: Początki, Kariera, Instrumentarium 
Koncert G3 (od lewej: Joe Satriani, Steve Vai, John Petrucci)

W 2013 roku podczas wywiadu z Piotrem Nowickim dla magazynu TopGuitar Steve Vai przyznał: „Nigdy także nie pozwoliłem się zaszufladkować. Nie musiałem czekać, aż zagrają moje utwory w radiu. Wielu fanów postrzega mnie tylko jako gitarzystę, ale nie pozwoliłem, by przyćmiło to moje umiejętności kompozytorskie. Lubię na przykład pisać ballady z wokalem i inne takie rzeczy. Gdy zajmujesz się rzeczami, które naprawdę cię interesują i ekscytują, to dzieje się tak, że znajdujesz swoich odbiorców i jesteś szczęśliwszy, bo najlepszą rzecz robisz wtedy, gdy naprawdę lubisz to, co robisz”.

Instrumentarium

Używa głównie gitar elektrycznych przedsiębiorstwa Ibanez – pomógł podczas projektowania serii Ibanez JEM, oraz siedmiostrunowych Universe które firmuje swoim nazwiskiem. Ma również zaprojektowane na indywidualne zamówienie trzygryfowe gitary Ibanez JEM Tripleneck i Ibanez Heart Tripleneck.

    Efekty gitarowe
  • Ibanez Jemini Dual Pedal
  • Boss DS-1 (Keeley modded)
  • Ibanez Tube Screamer TS-9 (Keeley modded)
  • Morley Bad Horsie
  • Morley Little Alligator Volume Pedal
  • Digitech Whammy
  • MXR Phase 90
  • TC Electronics G system
  • Peterson Strobostomp Tuner
    Wzmacniacze
  • Carvin Legacy

Dyskografia

    Albumy studyjne
Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat
USA
UK
FRA
NLD
JPN
DEU
CHE
ITA
AUS
NZL
FIN
SWE
1984 Flex-Able
  • Data: 1984
  • Wydawca: Urantia Records
1990 Passion and Warfare
  • Data: 1990
  • Wydawca: Relativity Records
18 8 32 28 35 25 12 27
1993 Sex & Religion
  • Data: 27 lipca 1993
  • Wydawca: Relativity Records
48 17 26 53 26 41
1996 Fire Garden
  • Data: 17 września 1996
  • Wydawca: Epic Records
106 41 30 85 18 22
1999 The Ultra Zone
  • Data: 7 września 1999
  • Wydawca: Epic Records
121 49 14
2005 Real Illusions: Reflections
  • Data: 18 lutego 2005
  • Wydawca: Epic Records
147 127 110 88 34 67
2012 The Story of Light
  • Data: 14 sierpnia 2012
  • Wydawca: Favored Nations
78 129 136 75 36 79 83 43
2016 Modern Primitive
  • Data: 24 czerwca 2016
  • Wydawca: Epic Records
151 41 77 61
2022 Inviolate
  • Data: 28 stycznia 2022
  • Wydawca: Favored Nations
„–” pozycja nie była notowana.
    Minialbumy
Rok Tytuł Pozycja na liście
USA
UK
NLD
JPN
1984 Flex-Able Leftovers
  • Data: 1984
  • Wydawca: Urantia Records
1995 Alien Love Secrets
  • Data: 21 marca 1995
  • Wydawca: Epic Records
125 39 72 17
„–” pozycja nie była notowana.
    Albumy koncertowe
Rok Tytuł Pozycja na liście
FRA
NLD
JPN
FIN
UK
ITA
1997 G3: Live in Concert
(oraz Joe Satriani, Eric Johnson)
  • Data: 3 czerwca 1997
  • Wydawca: Sony
20 52 37 35 82
2001 Alive in an Ultra World
  • Data: 19 czerwca 2001
  • Wydawca: Epic Records
122 68
2004 G3: Rockin’ in the Free World
(oraz Joe Satriani, Yngwie Malmsteen)
  • Data: 24 lutego 2004
  • Wydawca: Epic Records
156 58
Live in London
  • Data: 20 czerwca 2004
  • Wydawca: Favored Nations
2005 G3: Live in Tokyo
(oraz Joe Satriani, John Petrucci)
  • Data: 25 października 2005
  • Wydawca: Sony
2007 Sound Theories Vol. I & II
  • Data: 26 czerwca 2007
  • Wydawca: Epic Records
138 97 96 72
2009 Where the Wild Things Are
  • Data: 29 września 2009
  • Wydawca: Favored Nations
221
„–” pozycja nie była notowana.
    Kompilacje
Rok Tytuł Pozycja na liście
JPN
2000 The Seventh Song
  • Data: 7 listopada 2000
  • Wydawca: Epic Records
80
2002 The Elusive Light and Sound, Vol. 1
  • Data: 4 czerwca 2002
  • Wydawca: Favored Nations
2003 The Infinite Steve Vai: An Anthology
  • Data: 18 listopada 2003
  • Wydawca: Epic Records
2008 Steve Vai Original Album Classics
  • Data: 2008
  • Wydawca: RCA Records
„–” pozycja nie była notowana.

Wideografia

Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat
SWE
USA
JPN
1995 Alien Love Secrets (VHS)
  • Data: 1995
  • Wydawca: Hal Leonard
1997 G3 – Live in Concert
(VHS; oraz Joe Satriani, Eric Johnson)
  • Data: 3 czerwca 1997
  • Wydawca: Sony
37
2003 Live at the Astoria, London (DVD)
  • Data: 9 grudnia 2003
  • Wydawca: Favored Nations
  • RIAA: 2x platynowa płyta
2004 G3 Live: in Denver
(DVD; oraz Joe Satriani, Yngwie Malmsteen)
  • Data: 24 lutego 2004
  • Wydawca: Epic Records
2 5
  • RIAA: platynowa płyta
2005 G3: Live in Tokyo
(DVD; oraz Joe Satriani, John Petrucci)
  • Data: 25 października 2005
  • Wydawca: Sony
17
2007 Visual Sound Theories (DVD)
  • Data: 18 września 2007
  • Wydawca: Epic Records
104
2009 Where the Wild Things Are (DVD)
  • Data: 29 września 2009
  • Wydawca: Favored Nations
8 4 110
  • RIAA: złota płyta
„–” pozycja nie była notowana.

Nagrody i wyróżnienia

Rok Kategoria Tytułem Nagroda Nota Źródło
1993 Best Rock Instrumental Performance „Sofa” Nagroda Grammy Laur
2009 Riff Lord Steve Vai Metal Hammer Golden Gods Awards Laur

Filmografia

  • Crossroads (1986, dramat, muzyczny, reżyseria: Walter Hill)
  • The Genius of Lenny Breau (1999, film dokumentalny, reżyseria: Emily Hughes)
  • Rock Prophecies (2009, film dokumentalny, reżyseria: John Chester)
  • Lemmy (2010, film dokumentalny, reżyseria: Greg Olliver, Wes Orshoski)
  • Jason Becker: Not Dead Yet (2012, film dokumentalny, reżyseria: Jesse Vile)
  • The Ritchie Blackmore Story (2015, film dokumentalny, reżyseria: Alan Ravenscroft)
  • Hired Gun (2016, film dokumentalny, reżyseria: Fran Strine)

Zobacz też

    Wykaz literatury uzupełniającej: Steve Vai.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Tags:

Steve Vai PoczątkiSteve Vai KarieraSteve Vai InstrumentariumSteve Vai DyskografiaSteve Vai WideografiaSteve Vai Nagrody i wyróżnieniaSteve Vai FilmografiaSteve Vai Zobacz teżSteve Vai PrzypisySteve Vai Linki zewnętrzneSteve Vai19606 czerwcaBerklee College of MusicJimi HendrixJoe SatrianiKompozytorLata 80. XX wiekuNagroda GrammyNowy JorkProducent muzycznyWirtuoz

🔥 Trending searches on Wiki Polski:

TurcjaDan SchneiderDroga krzyżowaMegan FoxReprezentacja Francji w piłce nożnej mężczyznRoman PolańskiGoKieffer MooreWalencjaArmenia1670 (serial)PetersburgReprezentacja Walii w piłce nożnej mężczyznBogdan LewandowskiMariusz GosekMarynarka WojennaPołudniowa AfrykaJoanna SenyszynWenezuelaLiga Mistrzów UEFAJacek SiewieraMormonizmPiWładysław Kosiniak-KamyszSos tatarskiGruzjaI wojna światowaIranPiotr MochnaczewskiGenerałowie Wojska PolskiegoFokusJaponiaKrzyż ZasługiWłochyNorthrop B-2 SpiritLista państw AfrykiGrzegorz KrychowiakPiotr Zieliński (piłkarz)Rzeź wołyńskaPolskie Linie Lotnicze LOTNatalia LeszMariusz WalterOrganizacja Narodów ZjednoczonychCompton (Kalifornia)Wielki TydzieńMBankPrzemysł IIStepan BanderaNapoleon BonaparteKrzysztof Bosak18 Dywizja ZmechanizowanaRoman GiertychWyspy KanaryjskieNorwegiaMiami Open 2024 (kobiety)WęgryAudi A6Rozpad JugosławiiVioleta QuesadaBanderowcyMarco van BastenBiałystokKot SchrödingeraSydney SweeneyFacebookKarolina RosińskaZakładSagrada FamíliaKos (ptak)MaltaDaniele De RossiEliminacje Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2024/Grupa DKrzysztof Stanowski (dziennikarz)Zakon krzyżackiMirosław HermaszewskiCameron DiazMistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2028Gareth Bale🡆 More